xamogelo

i zwh mou enas mauros okeanos proxorousa dixos proorismo den ematha na zito oute na exo auta pou tha borousan na mou dosoun auto to mikro xamogelo, pou toso anazitousa krifa mesa mou... den ksero giati... pali koroideuo ton eauto mou.. gia ton idio logo malon.. i alitheia ine NAI pos ksero to giati.. fobame.. fobame na to po.. opos fobomouna ke prin... NAI fobame na po to giati... Oses fores ke na prospathisa na to kano pote den mporese na bgi auto pou pragmatika ithela.. to xamogelo tis fadasias metatrepotane se thlipsi... ematha na zo ke na poleuo ton fobo pou me pnigi.. ematha na agapw ton kosmo ke sinxronos na ton miso .. den ksero an ine lathos i sosto omos esu zwh pou me katadikases ke me alakses den se afisa na sinexisis to dromo pou itheles na paro.. ekana ta lathi mou .. erxode stigmes pou metaniono gia auta ke ksespao afinodas to dakru na kilisi sto prosopo mou... niotho toso adinami blepodas ton kosmo guro mou na xamogela omos sinxronos niotho ke dinati giati to xamogelo merikon anthropon otan erthi i mera ke tous xtipisi i moira tha ponesoun pio poli.. eno to diko mou xamogelo otan mporesi ke bgi tha ine bgalmeno apo tin psixi.. pou kseri pos exi palepsi gia auto xrwnia oloklira gia na bgi...

Akou kardia mou

perpato se enan dromo adeiano
blepo to skotadi tis nuxtas
erimia padou
akouo ton Hxo tis broxis
kai sou grafo ena poiima.

Skia mou gine esi padou
na eise edo koda mou
sto badisma sou na pato
na exo ti sugouria mou.

Akou kardia mou mia kraugi
pou akougete ti nuxta
mono gia senane pona
ke bgazi tetia pikra.

thalasses

thalasses ta matia sou
pou pleoun mes sto kuma
karabi thelo na gino
na ta diasxizo mes sto sxoisma

stou kormiou sou tis aktes
thelo na taksidepso
milies makria ke na brethis
me anemou dinami tha rtho
na se magepso

nuxta mine gia panta edw
na pleo mes sto kuma
sta matia tis na genitho
pou agapw san tou Hliou tin aktina.

erimi i dromoi

erimi i dromoi
niotho tin siopi
ke mia foni klismeni mesa mou
pou aimoragi

thima diko sou eimai egw
psaxno diefigi
twra pou einai etimo
na spasi to klari

zwh giati epelekses
emena na ponas
pote mou den se
piraksa ke omos me tiranas

moni mou badizo
mipos ke sotho
giati kaneis
den borese
na me sikosi
apo ton butho

Kaneis den thelo
na niasti
giati tha ine psema
logia exoun akousti
pou itan tou agera

Dinami tha paro
apo tin Proseuxi
pou kano nuxta mera
gia na min kopso to sxini

moni mou badizo
mipos ke sotho
giati kaneis
den borese
na me sikosi
apo ton butho

kapote mou pes

kapote mou pes pos tha eisai edw
pote sou den tha me afisis
ton logo sou den kratises
ke se ena xaos me exis paratisi

Sto nou mou pagosa tis stigmes
pou zisame parea
pou mou leges pos me agapas
ke den itan tixea

psixi mou stamata na ponas
min psaxnis eksigisis
mase ta komatia sou
ke koita esi na zisis

Sta xeria sou afinomouna
ke elega pos uparxo
mia sigouria mou dinane
ston kosmo auto ton adeio

Pos na ksana ebisteuto
ke na ksana agaphso
afou psixi paredosa
ke mou tin dosane adeia piso

psixi mou papse na ponas
min psaxnis eksigisis
mase ta komatia sou
ke koita esi na zisis

Γιάννης Βαρδής _Φινάλε

Το σκοτάδι τις Ψυχής

Έμαθα να αγαπώ όλο τον κόσμο!
Έμαθα να αγαπώ τα λάθη μου!!
Έμαθα να αγαπώ τη ζήλια μου!
Έμαθα να αγαπώ το κενό σου!!
αυτό που δεν έμαθα όμως, είναι να ΑΓΑΠΩ τον ΕΑΥΤΟ μου..
δεν πίστευα ποτε πως θα ένιωθα αυτό τον πόνο.. Άκουγα τη λέξη αγάπη και μαγευόμουνα, ταξίδευα μακριά σε όνειρα δικά μου...
Αγάπη..έλεγα και έβλεπα ένας παράδεισος να ανοίγετε μπροστά μου...
Χρώματα όμορφα, λουλούδια ανθισμένα... ένα χαμόγελο μου έδιναν και εγώ τα εμπιστευόμουνα, βασιζόμουνα σε αυτά...
Δεν μπορούσα να φανταστώ τι ζωή δίχως χρώμα...
Που Είναι!!
Που πήγε!!
Γιατί μου το έκανε αυτό!!
Γιατί μου πήρε τι χαρά και το όνειρο που είχα!!! Γιατί να με πονάει τόσο!!!
Το Μυαλό μου έχει μεινει στη ζωγραφιά σου κολλημένο, βασανίζω τι ψυχή μου ,την καρδια μου, να μπορέσω να σε βγάλω από εκεί μέσα που εχής γατζωθεί..
να σε βγάλω για μια στιγμή και να τρέξω να φύγω μακριά, να μην νιώθω ούτε το παραμικρό ίχνος σου.. Προσπαθώ να βρω ένα νήμα να κρατηθώ και πάλι να σηκωθώ, δεν ξέρω για ποσο ακόμα θα μπορέσω να αντέξω...
υπάρχουν στιγμές που θέλω να φωνάξω, να τρέξω προς τον γκρεμό και να αφήσω την τελευταία μου κραυγή δίνοντας ένα τέλος στον πόνο αυτό που με έχει περικύκλωση..
μακάρι να μπορούσες να με νιώσεις για λίγο, για να δις τι κατάφερες να κανεις...
ξέρω πως δεν φταίς εσύ, δεν σε κατηγορώ για τίποτα..
τον εαυτό μου κατηγορώ και δικάζω... για την Ζωή που μου χάρισα...

Το σκοτάδι τις Ψυχής μου!!!!